- القرآن الکریم
- آذرپرند، سهراب (1398). «تغییرات راهبرد زبانی«خطاب»براساس نظریه براون و لوینسون بین استادان و دانشجویان ایرانی: مطالعه موردی دانشگاه تهران»، فصلنامه زبان شناسی اجتماعی، دوره 2، ش 4، صص 83-98.
-آمدی، ابوالفتح (1990). غرر الحکم ودرر الکلم، الطبعه الثانیه، قم: دارالکتاب الاسلامی.
- ابن ابی الحدید، عبدالحمید بن هبه الله (2008). شرح نهج البلاغه، تحقیق: محمد أبوالفضل ابراهیم، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- ابن عاشور، محمد الطاهر (1984). تفسیر التحریر و التنویر، تونس: الدار التونسیه للنشر.
- ابن عقیل، بهاءالدین عبدالله (1372). شرح ابن عقیل، الجزء الاول، ط 9، تهران: ناصر خسرو.
- ابن یعیش، موفق الدین (1422). شرح المفصل، الجزء الثالث، مصر: اداره الطباعه المنیریه.
- الأزهری، خالد بن عبدالله (2000). شرح التصریح علی التوضیح. تحقیق: محمد باسل عیون السود، بیروت: دار الکتب العلمیه.
- انور مجید الکوردی، سیروان (د.ت). «فلسفه الاستراتیجیات التّضامنیه فی الخطابات القرآنیه»، رساله الدکتوراه، کوالالامبور: جامعه ملایا.
- أنیس، ابراهیم (1950). الأصوات اللغویه، مصر: مکتبه نهضه مصر بالفجاله.
- أنیس، ابراهیم و زملاؤه (1412). المعجم الوسیط، الطبعه الرابعه، طهران: مکتب نشر الثقافه الاسلامیّه.
- جیلی، هدیه (2017). استراتیجیات الخطاب القرآنی سوره آل عمران أنموذجا –مقاربه لغویه تداولیه-. أطروحه مقدمه لنیل شهاده دکتوراه العلوم. الجمهوریه الجزائریه: جامعه محمد الأمین دباغین، کلیه الآداب و اللغه.
- حسن، عباس (2018). النحو الوافی، مصر: دارالمعارف.
- حمداوی، جمیل. «التداولیات و تحلیل الخطاب»، علی الرابط: www.alukah.net.
- سیبویه (1992). الکتاب، تحقیق: عبدالسلام محمد هارون، الجزء الثالث، القاهره: مکتبه الخانجی.
- السیوطی، جلال الدین (2008). الاتقان فی علوم القرآن، الطبعه الاولی، بیروت: مؤسسه الرساله.
- السیوطی، جلال الدین (د.ت). الاشباه و النظائر فی النحو، تحقیق: غازی مختار طلیمات، دمشق: مجمع اللغات العربیه.
- الشتیوی، محمد (2011). التغیّر الدلالی وأثره فی فهم النصّ القرآنی، الطبعه الأولی، بیروت: مکتبه حسن العصریه.
- الشهری، عبدالهادی بن ظافر (2004). استراتیجیات الخطاب مقاربه لغویه و تداولیه، الطبعه الاولی، بیروت: دارالکتاب الجدیدالمتحده.
- الصالح، صبحی (د.ت). نهج البلاغه. الطبعه الخامسه. قم: منشورات دارالهجره.
- الصرّاف، علی محمد حجی (2010). فی البراجماتیه: الافعال الانجازیه فی العربیه المعاصره دراسه دلالیه و معجم سیاقی. القاهره: مکتبه الآداب.
- صلح جو، علی (1385). گفتمان و ترجمه. چاپ 4. تهران: نشر مرکز.
- صیادی نژاد، روح الله (1396). «بررسی منظور شناسانه برهان های بلاغی در گفتمان پیامبر»، پژوهشنامه نقد ادب عربی، شماره 16.
- العبیدی، عمر محمد عبدالله (2020). فاعلیه الخطاب التّواصلی فی شعر بشار بن برد، رساله ماجستیر، العراق: جامعه الموصل، کلیه التربیه الاساسیه.
- عبیدی، منیه (2016). التحلیل النقدی للخطاب نماذج من الخطاب الإعلامی، الطبعه الاولی، عمان: دار کنوز المعرفه.
- عکاشه، محمود (2013). تحلیل الخطاب فی ضوء نظریه أحداث اللغه، الطبعه الأولی، القاهره: دارالنشر للجامعات.
- العموش، خلود (2005). الخطاب القرآنی: دراسه فی العلاقه بین النص و السیاق، الطبعه الاولی، عمان: عالم الکتب الحدیث.
- الغلایینی، مصطفی (1968). جامع الدروس العربیه، ج3، الطبعه العاشره، تهران: انتشارات ناصر خسرو.
- الفرج، علی (1379). تکوین البلاغه قراءه جدیده...و منهج مقترح، الطبعه الاولی ، قم: مطبعه أمین.
- فیض الاسلام، علینقی (د.ت). نهج البلاغه، مجلد 1 تا 6.
- فوداک، روث؛ مایر، میشیل (2014). مناهج التحلیل النقدی للخطاب، ترجمه حسام أحمد فرج وعزه شبل محمد. القاهره: المرکز القومی للترجمه.
- قدور، أحمد محمد (1999). مبادئ اللسانیات، دمشق: دار الفکر.
- القمی، الشیخ عباس (د.ت). سفینه البحار و مدینه الحکم و الآثار، ج 2، قم: نشر أسوه.
- محمد لازم، آلاء (2017). «استراتیجیات الخطاب فی القصیده الجاهلیه-طفیل الغنوی أنموذجا- دراسه تداولیه»، کلیه الآداب جامعه بغداد ، المجلد 1، الاصدار 121.
- مکدونیل، دیان (2001). مقدمه فی نظریات الخطاب، ترجمه عزالدین إسماعیل. الطبعه العربیه الأولی، القاهره: المکتبه الأکادیمیه.
-Leech, G. (1996). Principles of pragmatics, Longman Group Limited.