Volume 17, Issue 3 (0)                   AIJH 0, 17(3): 29-44 | Back to browse issues page

XML Persian Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

سرباز ح. بررسی مسأله ضعف شعر در صدر اسلام. AIJH. 0; 17 (3) :29-44
URL: http://aijh.modares.ac.ir/article-31-4333-en.html
دانشگاه کردستان
Abstract:   (8534 Views)
در این مقاله پس از بیان پیوند میان دین وادبیات، دیدگاه اسلام در باره ی ادبیات ومسأله ی ضعف شعر در صدر اسلام مورد بررسی قرار گرفته است، آنگاه با بررسی آیات قرآنی، واحادیث نبوی وآرای ناقدان قدیم وجدید نتیجه می‌گیریم که آیاتی از قرآن کریم که در آنها لفظ « شاعر» بکار رفته است، در مقام تحدی وپاسخگویی به مشرکانی نازل شده اند که قرآن را شعر وپیامبر را شاعر می نامیدند، وآیاتی که در آن ها شعر از پیامبر نفی و دور از شأن ومنزلت وی قلمداد شده است، دلیلی بر مذمت خود شعر وشاعری به حساب نمی آیند، همان طوری که امی بودن پیامبر ونفی خواندن ونوشتن از او دلیلی بر مذمت خواندن ونوشتن محسوب نمی‌شود. همچنین ذم شاعران در قرآن، ربطی به مذمت شعر وارزش هنری آن ندارد بلکه مربوط به رویکرد ومنهج نادرستی است که برخی از شاعران در پیش گرفته‌اند. آنچه از ناقدان قدیم در مورد ضعف شعر در صدر اسلام نقل شده است، بر جدایی دین از ادبیات وتعارض بین آن دو دلالت نمی‌کند، بلکه آنچه از گفته های آنان فهمیده می شود، این است که انحراف دینی واخلاقی شاعر، چیزی از قدرت شاعری او نمی‌کاهد، همان طوری که تعهد دینی واخلاقی بر توان شاعری او نمی‌افزاید.
Full-Text [PDF 631 kb]   (1983 Downloads)    

Received: 2009/01/16 | Accepted: 2009/04/22 | Published: 2010/05/3

Add your comments about this article : Your username or Email:
CAPTCHA

Rights and permissions
Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.